یک نفر همزمان با من شهری را که هشت سال در آن زندگی کرده، ترک خواهد کرد. هر دوی ما همزمان با هم وارد شهر جدیدی شدیم و تقریباً هم زمان با هم شهرمان را ترک خواهیم کرد، هر کدام از ما در یک گوشه از این کره خاکی زندگی میکنیم. خیلی دور از هم، همنامیم و آن دیگری از وجود من آگاهی ندارد.
همنام آن سر دنیا، هر روز از تک به تک کارهایی که قبل ترک شهرش انجام میدهد، عکس و فیلم میگذارد و من تماشا میکنم و سعی میکنم فکر نکنم که همه این کارها در انتظار من هم هستند.
هرگز بابت ترک شهری که در آن بزرگ شده بودم، چنین پاره-پاره نبودم که برای تصور ترک اصفهان هزار پارهام.
+ نوشته شده در شنبه ۱۳۹۸/۰۶/۰۲ساعت 21:13  توسط آرزو مودی
|