پشمینه بافت

هر وقت این خبر* را می‌خوانم فقط همین به ذهنم می‌آید: به درک!

چیزی که برای گفتن و برای ابراز کردن دارم فقط خشم است. خشمی که بیش از سه-چهار سال روزبه‌روز بر مقدارش افزوده شده و خدا می‌داند تا کی قرار است سرریز نکند و فقط به میزان آن افزوده بشود.

در نتیجه فقط می‌توانم به بافندگان و تولیدکنندگان عزیز فرش در سرتاسر ایران تبریک بگویم و توصیه کنم عزیزان عزیزتر از جان ماتحت محترم را خوب چرب کنید (با هر چه که دم دستان است. شما قشر مستضعف بافنده می‌توانید اگر دارید از روغن نباتی استفاده کنید.) و بگیریدش سمت آفتاب چون اگر تا به حال فکر می‌کردیم اینکه فرو می‌رود چماق و دسته بیل است از حالا به بعد می‌خواهد جایش را به اره بدهد.

* پرزیدنت اوباما لطف کردند و در جواب گردن کشی‌های حسن آقا عطار و ممد آقا بقال خرید و فروش فرش ایران را تحریم فرمودند.